तत: सूक्ष्मतरं ज्योति: कृष्णमाविशदद्भुतम् । पश्यतां सर्वभूतानां यथा चैद्यवधे नृप ॥ १० ॥
tataḥ sūkṣmataraṁ jyotiḥ kṛṣṇam āviśad adbhutam paśyatāṁ sarva-bhūtānāṁ yathā caidya-vadhe nṛpa
- tataḥ
- then
- sūkṣma-taram
- very subtle
- jyotiḥ
- a light
- kṛṣṇam
- Lord Kṛṣṇa
- āviśat
- entered
- adbhutam
- amazing
- paśyatām
- as they watched
- sarva
- all
- bhūtānām
- living beings
- yathā
- just as
- caidya-vadhe
- when Śiśupāla was killed
- nṛpa
- O King (Parīkṣit)
A most subtle and wondrous spark of light then [rose from the demon’s body and] entered Lord Kṛṣṇa while everyone looked on, O King, just as when Śiśupāla was killed.