सख्यु: सोऽपचितिं कुर्वन् वानरो राष्ट्रविप्लवम् । पुरग्रामाकरान् घोषानदहद् वह्निमुत्सृजन् ॥ ३ ॥
sakhyuḥ so ’pacitiṁ kurvan vānaro rāṣṭra-viplavam pura-grāmākarān ghoṣān adahad vahnim utsṛjan
- sakhyuḥ
- of his friend (Naraka, whom Lord Kṛṣṇa had killed)
- saḥ
- he
- apacitim
- repayment of his debt
- kurvan
- doing
- vānaraḥ
- the ape
- rāṣṭra
- of the kingdom
- viplavam
- creating great disturbance
- pura
- the cities
- grāma
- villages
- ākarān
- and mines
- ghoṣān
- cowherd communities
- adahat
- he burned
- vahnim
- fire
- utsṛjan
- spreading about
To avenge the death of his friend [Naraka], the ape Dvivida ravaged the land, setting fires that burned cities, villages, mines and cowherd dwellings.