One verse

Srimad Bhagavatam 10.56.3

10.56.3

श्रीशुक उवाच आसीत् सत्राजित: सूर्यो भक्तस्य परम: सखा । प्रीतस्तस्मै मणिं प्रादात् स च तुष्ट: स्यमन्तकम् ॥ ३ ॥

śrī-śuka uvāca āsīt satrājitaḥ sūryo bhaktasya paramaḥ sakhā prītas tasmai maṇiṁ prādāt sa ca tuṣṭaḥ syamantakam

śrī-śukaḥ uvāca
Śukadeva Gosvāmī said
āsīt
was
satrājitaḥ
of Satrājit
sūryaḥ
the sun-god
bhaktasya
who was his devotee
paramaḥ
the best
sakhā
well-wishing friend
prītaḥ
affectionate
tasmai
to him
maṇim
the jewel
prādāt
gave
saḥ
he
ca
and
tuṣṭaḥ
satisfied
syamantakam
named Syamantaka

Śukadeva Gosvāmī said: Sūrya, the sun-god, felt great affection for his devotee Satrājit. Acting as his greatest friend, the demigod gave him the jewel called Syamantaka as a token of his satisfaction.