एवमुक्त: प्रियामाह स्कन्ध आरुह्यतामिति । ततश्चान्तर्दधे कृष्ण: सा वधूरन्वतप्यत ॥ ३८ ॥
evam uktaḥ priyām āha skandha āruhyatām iti tataś cāntardadhe kṛṣṇaḥ sā vadhūr anvatapyata
- evam
- thus
- uktaḥ
- addressed
- priyām
- to His beloved
- āha
- He said
- skandhe
- on My shoulder
- āruhyatām
- please climb
- iti
- these words
- tataḥ
- then
- ca
- and
- antardadhe
- He disappeared
- kṛṣṇaḥ
- Lord Śrī Kṛṣṇa
- sā
- She
- vadhūḥ
- His consort
- anvatapyata
- felt remorse
Thus addressed, Lord Kṛṣṇa replied, “Just climb on My shoulder.” But as soon as He said this, He disappeared. His beloved consort then immediately felt great remorse.