सञ्जय उवाच | इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः | आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ||११-५०||
sañjaya uvāca . ityarjunaṃ vāsudevastathoktvā svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa bhūyaḥ . āśvāsayāmāsa ca bhītamenaṃ bhūtvā punaḥ saumyavapurmahātmā ||11-50||
- sañjayaḥ uvāca
- Sañjaya said
- iti
- thus
- arjunam
- unto Arjuna
- vāsudevaḥ
- Kṛṣṇa
- tathā
- in that way
- uktvā
- speaking
- svakam
- His own
- rūpam
- form
- darśayām āsa
- showed
- bhūyaḥ
- again
- āśvāsayām āsa
- encouraged
- ca
- also
- bhītam
- fearful
- enam
- him
- bhūtvā
- becoming
- punaḥ
- again
- saumya-vapuḥ
- the beautiful form
- mahā-ātmā
- the great one
Sañjaya said to Dhṛtarāṣṭra: The Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, having spoken thus to Arjuna, displayed His real four-armed form and at last showed His two-armed form, thus encouraging the fearful Arjuna.