सञ्जय उवाच | एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी | नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ||११-३५||
sañjaya uvāca . etacchrutvā vacanaṃ keśavasya kṛtāñjalirvepamānaḥ kirīṭī . namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃ sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya ||11-35||
- sañjayaḥ uvāca
- Sañjaya said
- etat
- thus
- śrutvā
- hearing
- vacanam
- the speech
- keśavasya
- of Kṛṣṇa
- kṛta-añjaliḥ
- with folded hands
- vepamānaḥ
- trembling
- kirīṭī
- Arjuna
- namaskṛtvā
- offering obeisances
- bhūyaḥ
- again
- eva
- also
- āha
- said
- kṛṣṇam
- unto Kṛṣṇa
- sa-gadgadam
- with a faltering voice
- bhīta-bhītaḥ
- fearful
- praṇamya
- offering obeisances
Sañjaya said to Dhṛtarāṣṭra: O King, after hearing these words from the Supreme Personality of Godhead, the trembling Arjuna offered obeisances with folded hands again and again. He fearfully spoke to Lord Kṛṣṇa in a faltering voice, as follows.