One verse

Srimad Bhagavatam 9.1.11-12

9.1.11-12

ततो मनु: श्राद्धदेव: संज्ञायामास भारत । श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥ ११ ॥ इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् । नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभु: ॥ १२ ॥

tato manuh sraddhadevah samjnayam asa bharata sraddhayam janayam asa dasa putran sa atmavan iksvaku-nrga-saryati- dista-dhrsta-karusakan narisyantam prsadhram ca nabhagam ca kavim vibhuh

tatah
from Vivasvan
manuh sraddhadevah
the Manu named Sraddhadeva
samjnayam
in the womb of Samjna (the wife of Vivasvan)
asa
was born
bharata
O best of the Bharata dynasty
sraddhayam
in the womb of Sraddha (the wife of Sraddhadeva)
janayam asa
begot
dasa
ten
putran
sons
sah
that Sraddhadeva
atmavan
having conquered his senses
iksvaku-nrga-saryati-dista-dhrsta-karusakan
named Iksvaku, Nrga, Saryati, Dista, Dhrsta and Karusaka
narisyantam
Narisyanta
prsadhram ca
and Prsadhra
nabhagam ca
and Nabhaga
kavim
Kavi
vibhuh
the great

O King, best of the Bharata dynasty, from Vivasvan, by the womb of Samjna, Sraddhadeva Manu was born. Sraddhadeva Manu, having conquered his senses, begot ten sons in the womb of his wife, Sraddha. The names of these sons were Iksvaku, Nrga, Saryati, Dista, Dhrsta, Karusaka, Narisyanta, Prsadhra, Nabhaga and Kavi.