One verse

Srimad Bhagavatam 2.6.34

2.6.34

न भारती मेऽङ्ग मृषोपलक्ष्यते न वै क्‍वचिन्मे मनसो मृषा गति: । न मे हृषीकाणि पतन्त्यसत्पथे यन्मे हृदौत्कण्ठ्यवता धृतो हरि: ॥ ३४ ॥

na bharati me ’nga mrsopalaksyate na vai kvacin me manaso mrsa gatih na me hrsikani patanty asat-pathe yan me hrdautkanthyavata dhrto harih

na
never
bharati
statements
me
mine
anga
O Narada
mrsa
untruth
upalaksyate
prove to be
na
never
vai
certainly
kvacit
at any time
me
mine
manasah
of the mind
mrsa
untruth
gatih
progress
na
nor
me
mine
hrsikani
senses
patanti
degrades
asat-pathe
in temporary matter
yat
because
me
mine
hrda
heart
autkanthyavata
by great earnestness
dhrtah
caught hold of
harih
the Supreme Personality of Godhead

O Narada, because I have caught hold of the lotus feet of the Supreme Personality of Godhead, Hari, with great zeal, whatever I say has never proved to have been false. Nor is the progress of my mind ever deterred. Nor are my senses ever degraded by temporary attachment to matter.