One verse

Srimad Bhagavatam 10.90.16

10.90.16

नेत्रे निमीलयसि नक्तमद‍ृष्टबन्धु- स्त्वं रोरवीषि करुणं बत चक्रवाकि । दास्यं गत वयमिवाच्युतपादजुष्टां किं वा स्रजं स्पृहयसे कवरेण वोढुम् ॥ १६ ॥

netre nimīlayasi naktam adṛṣṭa-bandhus tvaṁ roravīṣi karuṇaṁ bata cakravāki dāsyaṁ gata vayam ivācyuta-pāda-juṣṭāṁ kiṁ vā srajaṁ spṛhayase kavareṇa voḍhum

netre
your eyes
nimīlayasi
you keep closed
naktam
during the night
adṛṣṭa
not seen
bandhuḥ
whose beloved
tvam
you
roravīṣi
are crying
karuṇam
pitifully
bata
alas
cakravāki
O cakravākī (female crane)
dāsyam
servitude
gatā
attained
vayam iva
like us
acyuta
of Kṛṣṇa
pāda
by the feet
juṣṭām
honored
kim
perhaps
vā
or
srajam
the flower garland
spṛhayase
you desire
kavareṇa
in the braid of your hair
voḍhum
to carry

Poor cakravākī, even after closing your eyes, you continue to cry pitifully through the night for your unseen mate. Or is it that, like us, you have become the servant of Acyuta and hanker to wear in your braided hair the garland He has blessed with the touch of His feet?