श्रीशुक उवाच इत्यनुज्ञाप्य दाशार्हं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरम् । राजर्षे स्वाश्रमान् गन्तुं मुनयो दधिरे मन: ॥ २७ ॥
śrī-śuka uvāca ity anujñāpya dāśārhaṁ dhṛtarāṣṭraṁ yudhiṣṭhiram rājarṣe svāśramān gantuṁ munayo dadhire manaḥ
- śrī-śukaḥ uvāca
- Śukadeva Gosvāmī said
- iti
- thus speaking
- anujñāpya
- taking permission to leave
- dāśārham
- of Lord Kṛṣṇa, the descendant of Mahārāja Daśārha
- dhṛtarāṣṭram
- of Dhṛtarāṣṭra
- yudhiṣṭhiram
- of Yudhiṣṭhira
- rāja
- among kings
- ṛṣe
- O sage
- sva
- their own
- āśramān
- to the hermitages
- gantum
- to going
- munayaḥ
- the sages
- dadhire
- turned
- manaḥ
- their minds
Śukadeva Gosvāmī said: Having thus spoken, O wise king, the sages then took leave of Lord Dāśārha, Dhṛtarāṣṭra and Yudhiṣṭhira and prepared to depart for their āśramas.