शाल्व: शौरेस्तु दो: सव्यं सशार्ङ्गं शार्ङ्गधन्वन: । बिभेद न्यपतद्धस्ताच्छार्ङ्गमासीत्तदद्भुतम् ॥ १५ ॥
śālvaḥ śaures tu doḥ savyaṁ sa-śārṅgaṁ śārṅga-dhanvanaḥ bibheda nyapatad dhastāc chārṅgam āsīt tad adbhutam
- śālvaḥ
- Śālva
- śaureḥ
- of Lord Kṛṣṇa
- tu
- but
- doḥ
- the arm
- savyam
- left
- sa
- with
- śārṅgam
- the Lord’s bow, called Śārṅga
- śārṅga-dhanvanaḥ
- of Him who is called Śārṅga-dhanvā
- bibheda
- struck
- nyapatat
- fell
- hastāt
- from His hand
- śārṅgam
- the Śārṅga bow
- asīt
- was
- tat
- this
- adbhutam
- amazing
Śālva then managed to strike Lord Kṛṣṇa’s left arm, which held His bow Śārṅga, and, amazingly, Śārṅga fell from His hand.