One verse

Srimad Bhagavatam 10.68.50-51

10.68.50-51

दुर्योधन: पारिबर्हं कुञ्जरान् षष्टिहायनान् । ददौ च द्वादशशतान्ययुतानि तुरङ्गमान् ॥ ५० ॥ रथानां षट्‍सहस्राणि रौक्‍माणां सूर्यवर्चसाम् । दासीनां निष्ककण्ठीनां सहस्रं दुहितृवत्सल: ॥ ५१ ॥

duryodhanaḥ pāribarhaṁ kuñjarān ṣaṣṭi-hāyanān dadau ca dvādaśa-śatāny ayutāni turaṅgamān rathānāṁ ṣaṭ-sahasrāṇi raukmāṇāṁ sūrya-varcasām dāsīnāṁ niṣka-kaṇṭhīnāṁ sahasraṁ duhitṛ-vatsalaḥ

duryodhanaḥ
Duryodhana
pāribarham
as a dowry
kuñjarān
elephants
ṣaṣṭi
sixty
hāyanān
years old
dadau
gave
ca
and
dvādaśa
twelve
śatāni
hundred
ayutāni
tens of thousands
turaṅgamān
horses
rathānām
of chariots
ṣaṭ-sahasrāṇi
six thousand
raukmāṇām
golden
sūrya
(like) the sun
varcasām
whose effulgence
dāsīnām
of maidservants
niṣka
jeweled lockets
kaṇṭthīnām
on whose throats
sahasram
one thousand
duhitṛ
for his daughter
vatsalaḥ
having fatherly affection

Duryodhana, being very affectionate to his daughter, gave as her dowry 1,200 sixty-year-old elephants, 120,000 horses, 6,000 golden chariots shining like the sun, and 1,000 maidservants with jeweled lockets on their necks.