One verse

Srimad Bhagavatam 10.60.40

10.60.40

जाड्यं वचस्तव गदाग्रज यस्तु भूपान् विद्राव्य शार्ङ्गनिनदेन जहर्थ मां त्वम् । सिंहो यथा स्वबलिमीश पशून् स्वभागं तेभ्यो भयाद् यदुदधिं शरणं प्रपन्न: ॥ ४० ॥

jāḍyaṁ vacas tava gadāgraja yas tu bhūpān vidrāvya śārṅga-ninadena jahartha māṁ tvam siṁho yathā sva-balim īśa paśūn sva-bhāgaṁ tebhyo bhayād yad udadhiṁ śaraṇaṁ prapannaḥ

jāḍyam
foolishness
vacaḥ
words
tava
Your
gadāgraja
O Gadāgraja
yaḥ
who
tu
even
bhū-pān
the kings
vidrāvya
driving away
śārṅga
of Śārṅga, Your bow
ninadena
by the resounding
jahartha
took away
mām
me
tvam
You
siṁhaḥ
a lion
yathā
as
sva
Your own
balim
tribute
īśa
O Lord
paśūn
animals
sva-bhāgam
his own share
tebhyaḥ
of them
bhayāt
out of fear
yat
that
udadhim
of the ocean
śaraṇaṁ-prapannaḥ
took shelter

My Lord, as a lion drives away lesser animals to claim his proper tribute, You drove off the assembled kings with the resounding twang of Your Śārṅga bow and then claimed me, Your fair share. Thus it is sheer foolishness, my dear Gadāgraja, for You to say You took shelter in the ocean out of fear of those kings.