रुक्म्यमर्षी सुसंरब्ध: शृण्वतां सर्वभूभुजाम् । प्रतिजज्ञे महाबाहुर्दंशित: सशरासन: ॥ १९ ॥ अहत्वा समरे कृष्णमप्रत्यूह्य च रुक्मिणीम् । कुण्डिनं न प्रवेक्ष्यामि सत्यमेतद् ब्रवीमि व: ॥ २० ॥
rukmy amarṣī su-saṁrabdhaḥ śṛṇvatāṁ sarva-bhūbhujām pratijajñe mahā-bāhur daṁśitaḥ sa-śarāsanaḥ ahatvā samare kṛṣṇam apratyūhya ca rukmiṇīm kuṇḍinaṁ na pravekṣyāmi satyam etad bravīmi vaḥ
- rukmī
- Rukmī
- amarṣī
- intolerant
- su-saṁrabdhaḥ
- extremely angry
- śṛṇvatām
- while they listened
- sarva
- all
- bhū-bhujām
- the kings
- pratijajñe
- he swore
- mahā-bāhuḥ
- mighty-armed
- daṁśitaḥ
- wearing his armor
- sa-śarāsanaḥ
- with his bow
- ahatvā
- without killing
- samare
- in battle
- kṛṣṇam
- Kṛṣṇa
- apratyūhya
- without bringing back
- ca
- and
- rukmiṇīm
- Rukmiṇī
- kuṇḍinam
- the city of Kuṇḍina
- na pravekṣyāmi
- I shall not enter
- satyam
- in truth
- etat
- this
- bravīmi
- I say
- vaḥ
- to all of you
Frustrated and enraged, mighty-armed Rukmī, dressed in armor and wielding his bow, had sworn before all the kings, “I shall not again enter Kuṇḍina if I do not kill Kṛṣṇa in battle and bring Rukmiṇī back with me. I swear this to you.”