देवकी वसुदेवश्च विज्ञाय जगदीश्वरौ । कृतसंवन्दनौ पुत्रौ सस्वजाते न शङ्कितौ ॥ ५१ ॥ नायं श्रियोऽङ्ग उ नितान्तरते: प्रसाद: स्वर्योषितां नलिनगन्धरुचां कुतोऽन्या: । रासोत्सवेऽस्य भुजदण्डगृहीतकण्ठ- लब्धाशिषां य उदगाद्व्रजवल्लभीनाम् ॥
devakī vasudevaś ca vijñāya jagad-īśvarau kṛta-saṁvandanau putrau sasvajāte na śaṅkitau
- devakī
- Devakī
- vasudevaḥ
- Vasudeva
- ca
- and
- vijñāya
- recognizing
- jagat
- of the universe
- īśvarau
- as the two Lords
- kṛta
- paying
- saṁvandanau
- full respects (by standing with joined palms)
- putrau
- their two sons
- sasvajāte na
- they did not embrace
- śaṅkitau
- apprehensive
Devakī and Vasudeva, now knowing Kṛṣṇa and Balarāma to be the Lords of the universe, simply stood with joined palms. Being apprehensive, they did not embrace their sons.