One verse

Srimad Bhagavatam 10.44.44

10.44.44

शयानान्वीरशयायां पतीनालिङ्‌‌ग्य शोचती: । विलेपु: सुस्वरं नार्यो विसृजन्त्यो मुहु: शुच: ॥ ४४ ॥

śayānān vīra-śayāyāṁ patīn āliṅgya śocatīḥ vilepuḥ su-svaraṁ nāryo visṛjantyo muhuḥ śucaḥ

śayānān
lying
vīra
of a hero
śayāyām
upon the bed (the ground)
patīn
their husbands
āliṅgya
embracing
śocatīḥ
feeling sorrow
vilepuḥ
lamented
su-svaram
loudly
nāryaḥ
the women
visṛjantyaḥ
shedding
muhuḥ
repeatedly
śucaḥ
tears

Embracing their husbands, who lay on a hero’s final bed, the sorrowful women loudly lamented while shedding constant tears.