स आहत: सपदि विशीर्णमस्तको मुखाद् वमन् रुधिरमपस्मृतोऽसुर: । महारवं व्यसुरपतत् समीरयन् गिरिर्यथा मघवत आयुधाहत: ॥ २९ ॥
sa āhataḥ sapadi viśīrṇa-mastako mukhād vaman rudhiram apasmṛto ’suraḥ mahā-ravaṁ vyasur apatat samīrayan girir yathā maghavata āyudhāhataḥ
- saḥ
- he, Pralambāsura
- āhataḥ
- struck
- sapadi
- at once
- viśīrṇa
- split
- mastakaḥ
- his head
- mukhāt
- from his mouth
- vaman
- vomiting
- rudhiram
- blood
- apasmṛtaḥ
- unconscious
- asuraḥ
- the demon
- mahā-ravam
- a great noise
- vyasuḥ
- lifeless
- apatat
- he fell
- samīrayan
- sounding
- giriḥ
- a mountain
- yathā
- as
- maghavataḥ
- of Lord Indra
- āyudha
- by the weapon
- āhataḥ
- hit
Thus smashed by Balarāma’s fist, Pralamba’s head immediately cracked open. The demon vomited blood from his mouth and lost all consciousness, and then with a great noise he fell lifeless on the ground, like a mountain devastated by Indra.