य एतत् संस्मरेन्मर्त्यस्तुभ्यं मदनुशासनम् । कीर्तयन्नुभयो: सन्ध्योर्न युष्मद् भयमाप्नुयात् ॥ ६१ ॥
ya etat saṁsmaren martyas tubhyaṁ mad-anuśāsanam kīrtayann ubhayoḥ sandhyor na yuṣmad bhayam āpnuyāt
- yaḥ
- who
- etat
- this
- saṁsmaret
- remembers
- martyaḥ
- a mortal
- tubhyam
- to you
- mat
- My
- anuśāsanam
- command
- kīrtayan
- chanting
- ubhayoḥ
- at both
- sandhyoḥ
- junctures of the day
- na
- not
- yuṣmat
- from you
- bhayam
- fear
- āpnuyāt
- obtains
If a mortal being attentively remembers My command to you — to leave Vṛndāvana and go to the ocean — and narrates this account at sunrise and sunset, he will never be afraid of you.