शनैरथोत्थाय विमृज्य लोचने मुकुन्दमुद्वीक्ष्य विनम्रकन्धर: । कृताञ्जलि: प्रश्रयवान् समाहित: सवेपथुर्गद्गदयैलतेलया ॥ ६४ ॥ ज्ञाने प्रयासमुदपास्य नमन्त एव जीवन्ति सन्मुखरितां भवदीयवार्ताम् । स्थाने स्थिता: श्रुतिगतां तनुवाङ्मनोभि- र्ये प्रायशोऽजित जितोऽप्यसि तैस्त्रिलोक्याम् ॥
śanair athotthāya vimṛjya locane mukundam udvīkṣya vinamra-kandharaḥ kṛtāñjaliḥ praśrayavān samāhitaḥ sa-vepathur gadgadayailatelayā
- śanaiḥ
- gradually
- atha
- then
- utthāya
- rising
- vimṛjya
- wiping
- locane
- his two eyes
- mukundam
- at Mukunda, Lord Śrī Kṛṣṇa
- udvīkṣya
- looking up
- vinamra-kandharaḥ
- his neck bent
- kṛta-añjaliḥ
- with folded hands
- praśraya-vān
- very humble
- samāhitaḥ
- his mind concentrated
- sa-vepathuḥ
- his body trembling
- gadgadayā
- faltering
- ailata
- Brahmā began to offer praise
- īlayā
- with words
Then, rising very gradually and wiping his two eyes, Lord Brahmā looked up at Mukunda. Lord Brahmā, his head bent low, his mind concentrated and his body trembling, very humbly began, with faltering words, to offer praises to Lord Kṛṣṇa.