One verse

Srimad Bhagavatam 10.13.64

10.13.64

शनैरथोत्थाय विमृज्य लोचने मुकुन्दमुद्वीक्ष्य विनम्रकन्धर: । कृताञ्जलि: प्रश्रयवान् समाहित: सवेपथुर्गद्गदयैलतेलया ॥ ६४ ॥ ज्ञाने प्रयासमुदपास्य नमन्त एव जीवन्ति सन्मुखरितां भवदीयवार्ताम् । स्थाने स्थिता: श्रुतिगतां तनुवाङ्‌मनोभि- र्ये प्रायशोऽजित जितोऽप्यसि तैस्त्रिलोक्याम् ॥

śanair athotthāya vimṛjya locane mukundam udvīkṣya vinamra-kandharaḥ kṛtāñjaliḥ praśrayavān samāhitaḥ sa-vepathur gadgadayailatelayā

śanaiḥ
gradually
atha
then
utthāya
rising
vimṛjya
wiping
locane
his two eyes
mukundam
at Mukunda, Lord Śrī Kṛṣṇa
udvīkṣya
looking up
vinamra-kandharaḥ
his neck bent
kṛta-añjaliḥ
with folded hands
praśraya-vān
very humble
samāhitaḥ
his mind concentrated
sa-vepathuḥ
his body trembling
gadgadayā
faltering
ailata
Brahmā began to offer praise
īlayā
with words

Then, rising very gradually and wiping his two eyes, Lord Brahmā looked up at Mukunda. Lord Brahmā, his head bent low, his mind concentrated and his body trembling, very humbly began, with faltering words, to offer praises to Lord Kṛṣṇa.