One verse

Srimad Bhagavatam 7.2.18-19

7.2.18-19

शकुनिं शम्बरं धृष्टिं भूतसन्तापनं वृकम् । कालनाभं महानाभं हरिश्मश्रुमथोत्कचम् ॥ १८ ॥ तन्मातरं रुषाभानुं दितिं च जननीं गिरा । श्लक्ष्णया देशकालज्ञ इदमाह जनेश्वर ॥ १९ ॥

sakunim sambaram dhrstim bhutasantapanam vrkam kalanabham mahanabham harismasrum athotkacam tan-mataram rusabhanum ditim ca jananim gira slaksnaya desa-kala-jna idam aha janesvara

sakunim
Sakuni
sambaram
Sambara
dhrstim
Dhrsti
bhutasantapanam
Bhutasantapana
vrkam
Vrka
kalanabham
Kalanabha
mahanabham
Mahanabha
harismasrum
Harismasru
atha
as well as
utkacam
Utkaca
tat-mataram
their mother
rusabhanum
Rusabhanu
ditim
Diti
ca
and
jananim
his own mother
gira
by words
slaksnaya
very sweet
desa-kala-jnah
who was expert in understanding the time and situation
idam
this
aha
said
jana-isvara
O King

O King, Hiranyakasipu was extremely angry, but since he was a great politician, he knew how to act according to the time and situation. With sweet words he began pacifying his nephews, whose names were Sakuni, Sambara, Dhrsti, Bhutasantapana, Vrka, Kalanabha, Mahanabha, Harismasru and Utkaca. He also consoled their mother, his sister-in-law, Rusabhanu, as well as his own mother, Diti. He spoke to them all as follows.