शकुनिं शम्बरं धृष्टिं भूतसन्तापनं वृकम् । कालनाभं महानाभं हरिश्मश्रुमथोत्कचम् ॥ १८ ॥ तन्मातरं रुषाभानुं दितिं च जननीं गिरा । श्लक्ष्णया देशकालज्ञ इदमाह जनेश्वर ॥ १९ ॥
sakunim sambaram dhrstim bhutasantapanam vrkam kalanabham mahanabham harismasrum athotkacam tan-mataram rusabhanum ditim ca jananim gira slaksnaya desa-kala-jna idam aha janesvara
- sakunim
- Sakuni
- sambaram
- Sambara
- dhrstim
- Dhrsti
- bhutasantapanam
- Bhutasantapana
- vrkam
- Vrka
- kalanabham
- Kalanabha
- mahanabham
- Mahanabha
- harismasrum
- Harismasru
- atha
- as well as
- utkacam
- Utkaca
- tat-mataram
- their mother
- rusabhanum
- Rusabhanu
- ditim
- Diti
- ca
- and
- jananim
- his own mother
- gira
- by words
- slaksnaya
- very sweet
- desa-kala-jnah
- who was expert in understanding the time and situation
- idam
- this
- aha
- said
- jana-isvara
- O King
O King, Hiranyakasipu was extremely angry, but since he was a great politician, he knew how to act according to the time and situation. With sweet words he began pacifying his nephews, whose names were Sakuni, Sambara, Dhrsti, Bhutasantapana, Vrka, Kalanabha, Mahanabha, Harismasru and Utkaca. He also consoled their mother, his sister-in-law, Rusabhanu, as well as his own mother, Diti. He spoke to them all as follows.