One verse

Srimad Bhagavatam 11.26.4

11.26.4

ऐल: सम्राडिमां गाथामगायत बृहच्छ्रवा: । उर्वशीविरहान् मुह्यन् निर्विण्ण: शोकसंयमे ॥ ४ ॥

ailaḥ samrāḍ imāṁ gāthām agāyata bṛhac-chravāḥ urvaśī-virahān muhyan nirviṇṇaḥ śoka-saṁyame

ailaḥ
King Purūravā
samrāṭ
the great emperor
imām
this
gāthām
song
agāyata
sang
bṛhat
mighty
śravāḥ
whose fame
urvaśī-virahāt
because of experiencing separation from Urvaśī
muhyan
becoming bewildered
nirviṇṇaḥ
feeling detached
śoka
his lamentation
saṁyame
when he was finally able to bring under control

The following song was sung by the famous emperor Purūravā. When deprived of his wife, Urvaśī, he was at first bewildered, but by controlling his lamentation he began to feel detachment.