One verse

Srimad Bhagavatam 10.89.52

10.89.52

तत: प्रविष्ट: सलिलं नभस्वता बलीयसैजद् बृहदूर्मिभूषणम् । तत्राद्भ‍ुतं वै भवनं द्युमत्तमं भ्राजन्मणिस्तम्भसहस्रशोभितम् ॥ ५२ ॥

tataḥ praviṣṭaḥ salilaṁ nabhasvatā balīyasaijad-bṛhad-ūrmi-bhūṣaṇam tatrādbhutaṁ vai bhavanaṁ dyumat-tamaṁ bhrājan-maṇi-stambha-sahasra-śobhitam

tataḥ
from that
praviṣṭaḥ
entered
salilam
water
nabhasvatā
by wind
balīyasā
mighty
ejat
made to move about
bṛhat
huge
ūrmi
waves
bhūṣaṇam
whose ornaments
tatra
therein
adbhutam
wondrous
vai
indeed
bhavanam
abode
dyumat-tamam
supremely effulgent
bhrājat
brilliantly shining
maṇi
with gems
stambha
of columns
sahasra
with thousands
śobhitam
made beautiful

From that region they entered a body of water resplendent with huge waves being churned by a mighty wind. Within that ocean Arjuna saw an amazing palace more radiant than anything he had ever seen before. Its beauty was enhanced by thousands of ornamental pillars bedecked with brilliant gems.