One verse

Srimad Bhagavatam 10.83.28

10.83.28

तद् रङ्गमाविशमहं कलनूपुराभ्यां पद्‍भ्यां प्रगृह्य कनकोज्ज्वलरत्नमालाम् । नूत्ने निवीय परिधाय च कौशिकाग्र्‍ये सव्रीडहासवदना कवरीधृतस्रक् ॥ २८ ॥

tad raṅgam āviśam ahaṁ kala-nūpurābhyāṁ padbhyāṁ pragṛhya kanakoijvala-ratna-mālām nūtne nivīya paridhāya ca kauśikāgrye sa-vrīḍa-hāsa-vadanā kavarī-dhṛta-srak

tat
then
raṅgam
the arena
āviśam
entered
aham
I
kala
gently sounding
nūpurābhyām
having ankle bells
padbhyām
with feet
pragṛhya
holding
kanaka
of gold
ujjvala
brilliant
ratna
with jewels
mālām
a necklace
nūtne
new
nivīya
having tied with a belt
paridhāya
wearing
ca
and
kauśika
a pair of silk garments
agrye
excellent
sa-vrīḍa
shy
hāsa
with a smile
vadanā
my face
kavarī
on the locks of my hair
dhṛta
carrying
srak
a wreath of flowers

Just then I walked onto the ceremonial ground, the ankle bells on my feet gently tinkling. I was wearing new garments of the finest silk, tied with a belt, and I carried a brilliant necklace fashioned of gold and jewels. There was a shy smile on my face and a wreath of flowers in my hair.