One verse

Srimad Bhagavatam 10.53.40-41

10.53.40-41

पद्‍भ्यां विनिर्ययौ द्रष्टुं भवान्या: पादपल्ल‍वम् । सा चानुध्यायती सम्यङ्‍मुकुन्दचरणाम्बुजम् ॥ ४० ॥ यतवाङ्‍मातृभि: सार्धं सखीभि: परिवारिता । गुप्ता राजभटै: शूरै: सन्नद्धैरुद्यतायुधै: । मृदङ्गशङ्खपणवास्तूर्यभेर्यश्च जघ्निरे ॥ ४१ ॥

padbhyāṁ viniryayau draṣṭuṁ bhavānyāḥ pāda-pallavam sā cānudhyāyatī samyaṅ mukunda-caraṇāmbujam yata-vāṅ mātṛbhiḥ sārdhaṁ sakhībhiḥ parivāritā guptā rāja-bhaṭaiḥ śūraiḥ sannaddhair udyatāyudhaiḥ mṛḍaṅga-śaṅkha-paṇavās tūrya-bheryaś ca jaghnire

padbhyām
on foot
viniryayau
went out
draṣṭum
in order to see
bhavānyāḥ
of mother Bhavānī
pāda-pallavam
the lotus-petal feet
sā
she
ca
and
anudhyāyatī
meditating
samyak
totally
mukunda
of Kṛṣṇa
caraṇa-ambujam
on the lotus feet
yata-vāk
maintaining silence
mātṛbhiḥ
by her mothers
sārdham
accompanied
sakhībhiḥ
by her female companions
parivāritā
surrounded
guptā
guarded
rāja
of the King
bhaṭaiḥ
by soldiers
śūraiḥ
valiant
sannaddhaiḥ
armed and ready
udyata
upraised
āyudhaiḥ
with weapons
mṛdaṅga-śaṅkha-paṇavāḥ
clay drums, conchshells and side drums
tūrya
wind instruments
bheryaḥ
horns
ca
and
jaghnire
played

Rukmiṇī silently went out on foot to see the lotus feet of the deity Bhavānī. Accompanied by her mothers and girlfriends and protected by the King’s valiant soldiers, who held their upraised weapons at the ready, she simply absorbed her mind in the lotus feet of Kṛṣṇa. And all the while mṛdaṅgas, conchshells, paṇavas, horns and other instruments resounded.