रथात्तूर्णमवप्लुत्य सोऽक्रूर: स्नेहविह्वल: । पपात चरणोपान्ते दण्डवद् रामकृष्णयो: ॥ ३४ ॥
rathāt tūrṇam avaplutya so ’krūraḥ sneha-vihvalaḥ papāta caraṇopānte daṇḍa-vad rāma-kṛṣṇayoḥ
- rathāt
- from his chariot
- tūrṇam
- quickly
- avaplutya
- climbing down
- saḥ
- he
- akrūraḥ
- Akrūra
- sneha
- by affection
- vihvalaḥ
- overcome
- papāta
- fell
- caraṇa-upānte
- next to the feet
- daṇḍa-vat
- flat like a rod
- rāma-kṛṣṇayoḥ
- of Balarāma and Kṛṣṇa
Akrūra, overwhelmed with affection, quickly jumped down from his chariot and fell at the feet of Kṛṣṇa and Balarāma like a rod.