One verse

Srimad Bhagavatam 10.37.7

10.37.7

समेधमानेन स कृष्णबाहुना निरुद्धवायुश्चरणांश्च विक्षिपन् । प्रस्विन्नगात्र: परिवृत्तलोचन: पपात लण्डं विसृजन् क्षितौ व्यसु: ॥ ७ ॥

samedhamānena sa kṛṣṇa-bāhunā niruddha-vāyuś caraṇāṁś ca vikṣipan prasvinna-gātraḥ parivṛtta-locanaḥ papāta laṇḍaṁ visṛjan kṣitau vyasuḥ

samedhamānena
expanding
saḥ
he
kṛṣṇa-bāhunā
by Lord Kṛṣṇa’s arm
niruddha
stopped
vāyuḥ
his breathing
caraṇān
his legs
ca
and
vikṣipan
throwing about
prasvinna
perspiring
gātraḥ
his body
parivṛtta
rolling
locanaḥ
his eyes
papāta
he fell down
laṇḍam
feces
visṛjan
excreting
kṣitau
onto the ground
vyasuḥ
lifeless

As Lord Kṛṣṇa’s expanding arm completely blocked Keśī’s breathing, his legs kicked convulsively, his body became covered with sweat, and his eyes rolled around. The demon then passed stool and fell on the ground, dead.