उलूखलं विकर्षन्तं दाम्ना बद्धं स्वमात्मजम् । विलोक्य नन्द: प्रहसद्वदनो विमुमोच ह ॥ ६ ॥
ulūkhalaṁ vikarṣantaṁ dāmnā baddhaṁ svam ātmajam vilokya nandaḥ prahasad- vadano vimumoca ha
- ulūkhalam
- the wooden mortar
- vikarṣantam
- dragging
- dāmnā
- by the rope
- baddham
- bound
- svam ātmajam
- his own son Kṛṣṇa
- vilokya
- by seeing
- nandaḥ
- Mahārāja Nanda
- prahasat-vadanaḥ
- whose face began to smile when he saw the wonderful child
- vimumoca ha
- released Him from the bonds
When Nanda Mahārāja saw his own son bound with ropes to the wooden mortar and dragging it, he smiled and released Kṛṣṇa from His bonds.