One verse

Bhagavad Gita 1.47

1.47

सञ्जय उवाच | एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् | विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ||१-४७||

sañjaya uvāca . evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat . visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||1-47||

sañjayaḥ uvāca
Sañjaya said
evam
thus
uktvā
saying
arjunaḥ
Arjuna
saṅkhye
in the battlefield
ratha
of the chariot
upasthe
on the seat
upāviśat
sat down again
visṛjya
putting aside
sa-śaram
along with arrows
cāpam
the bow
śoka
by lamentation
saṁvigna
distressed
mānasaḥ
within the mind

Sañjaya said: Arjuna, having thus spoken on the battlefield, cast aside his bow and arrows and sat down on the chariot, his mind overwhelmed with grief.